กฎ-กำหนด

          กฎ หมายความว่า  จดไว้เป็นหลักฐาน  ความหมายนี้ตรงกับคำภาษาเขมรว่า กต่ (อ่านว่า ก็อต) แปลว่า  จด.  คำนี้แผลงเป็น กํณต่ (ก็อม-น็อต)  แปลว่า จดจำ บันทึกไว้ หมายไว้  ซึ่งภาษาไทยยืมมาใช้เป็นคำว่า กำหนด.   ในภาษาไทยคำว่า กฎ ใช้ ฎ สะกด ส่วนคำว่า กำหนด ในกฎหมายตราสามดวงเขียนเป็น  ๒  แบบคือ  ใช้  ด สะกด ก็มี  ใช้  ฎ สะกด  ก็มี

          กำหนด และ กำหนฎ ที่จริงเป็นคำเดียวกัน ในปัจจุบันใช้แต่ กำหนด หมายถึง กฎหมาย กฎเกณฑ์  ใช้เป็นคำนามเฉพาะในคำว่า พระราชกำหนด นอกนั้นใช้เป็นคำกริยาหมายความว่า ระบุไว้ชัดเจน เช่น กำหนดเส้นตาย กำหนดขอบเขต กำหนดวันประชุม

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย”  ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๓  เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.