กฎ

          คำว่า กฎ มาจากคำภาษาเขมรว่า กต่ (อ่านว่า ก็อด) ใช้ ต เต่า สะกด แปลว่า จด บันทึก. เขมรแผลง กต่ เป็น กํณต่ (อ่านว่า ก็อม-น็อด) แปลว่า ข้อกำหนด สิ่งที่จดบันทึกไว้. ในภาษาไทยนำมาใช้เป็น คำว่า กฎ ใช้ตัว ฎ ชฎา สะกด เพื่อแสดงว่าไม่ใช่คำไทยและเพื่อไม่ให้พ้องกับคำว่า กด ที่แปลว่า ใช้กำลังบังคับให้ลง ข่มลง เช่น เขาเขียนกดดินสอหนักไป ไส้ดินสอจึงหัก.  คำว่า กฎ  ใช้หมายถึง คำบังคับที่จดไว้เป็นหลักฐานให้ปฏิบัติตาม เช่น กฎของโรงเรียนนี้ไม่ให้เด็กเล็กไว้ผมยาว.  

          คำว่า กฎ มีคำขยายหลายคำ เพื่อแสดงความหมายที่ต่างออกไป เช่น กฎข้อบังคับ หมายถึง กฎที่ตั้งไว้เพื่อบังคับให้กระทำตาม.  กฎจราจร หมายถึง ข้อบังคับที่ตั้งไว้สำหรับใช้ในการจราจร. กฎหมาย หมายถึง กฎข้อบังคับของประเทศที่ตั้งไว้สำหรับให้ประชาชนปฏิบัติตาม เพื่อความสงบสุขของบ้านเมืองและสังคม.

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๕ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.