กรวดน้ำ

          กรวดน้ำ หมายถึง การหลั่งน้ำเพื่อแผ่ส่วนบุญที่ได้กระทำแล้ว พุทธศาสนิกชนเมื่อทำบุญตักบาตร หรือประกอบกิจใด ๆ ที่เป็นบุญกุศลแล้ว ก็จะหลั่งน้ำลงดินเพื่อแผ่ส่วนบุญให้แก่ญาติพี่น้องที่ล่วงลับไปแล้ว เจ้ากรรมนายเวร และแก่สัตว์โลกทั้งหลาย น้ำเป็นสิ่งที่พุทธศาสนิกชนใช้เป็นเครื่องหมายของการให้ จึงเชื่อกันว่าผลบุญนั้นเมื่อแผ่ไปถึงผู้ใด ถ้าผู้นั้นได้รับทุกข์อยู่ ผู้นั้นก็จะพ้นทุกข์ ถ้ามีความสุขแล้ว ก็จะสุขยิ่ง ๆ ขึ้นไป

          คำว่า กรวด (อ่านว่า กฺรวด) เขียน ก ไก่  ร เรือ  ว แหวน  ด เด็ก  เป็นคำที่มีรากศัพท์มาจากคำภาษาเขมรว่า จฺรวจ (อ่านว่า จฺร็วด) มีความหมายว่า เทน้ำหรือหลั่งน้ำ. เมื่อนำมาใช้ในภาษาไทย เราออกเสียง จร (อ่านว่า จอ-รอ) ควบไม่ถนัด จึงเปลี่ยนเป็น กร (อ่านว่า กอ-รอ) ควบ   คำว่า จฺรวจ จึงกลายมาเป็น กฺรวด แต่มีบางคนออกเสียงเพี้ยนไปเป็น ตฺรวด ก็มี

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย”  ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.