กรอบ

          คำว่า กรอบ มีความหมายอย่างหนึ่งว่า แตกหักเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยได้ง่าย เช่น หนังสือเก่ามากจนกระดาษเหลืองกรอบ. แม่ทอดปลาจนสุกกรอบ แล้วตักขึ้นพักให้สะเด็ดน้ำมัน. เมื่อนำคำว่า กรอบ มาใช้เป็นภาษาปาก หมายถึง จนมากจนแทบดำรงตนอยู่ไม่ได้ เช่น เดือนนี้ฉันกรอบจริง ๆ ต้องใช้เงินอย่างจำกัดจำเขี่ย. แม้เขาจะจนกรอบ ก็ไม่รบกวนญาติพี่น้อง

          เดิมคำว่า กรอบ อาจเป็นคำเลียนเสียง.  อักขราภิธานศรับท์ ให้ความหมายของคำว่า กรอบไว้ว่า “กรอบ เสียงคนเหยียบใบไม้แห้ง หฤๅ (อ่านว่า หรือ) เคี้ยวของที่กรอบ ๆ เสียงมันดังอย่างนั้น.” ปัจจุบัน คำที่ใช้เลียนเสียงมีวรรณยุกต์ต่างออกไปเล็กน้อย คือ กร๊อบ แสดงเสียงดังอย่างเสียงกระดูกแตกเป็นต้น เช่น เขาพุ่งหมัดขวาเข้ากระโดงคางอย่างจัง ดังกร๊อบ. ถ้าจะใช้คำว่า กรอบ เลียนเสียง ต้องเพิ่มพยางค์เป็น กรอบแกรบ ใช้แสดงเสียงที่เกิดจากการถูกต้องของที่บางและแห้งเป็นต้น เช่น พวกเราเดินย่ำใบไม้แห้งดังกรอบแกรบ. พี่ยังอ่านหนังสืออยู่ เสียงพลิกกระดาษกรอบแกรบ

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๗ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.