กเฬวราก

          กเฬวราก (อ่านว่า กะ -เล-วะ -ราก)  มาจากภาษาบาลีว่า กเฬวร (อ่านว่า กะ -เล-วะ-ระ) แปลว่า ร่าง ร่างไร้วิญญาณ ซากศพ. ในภาษาไทย กเฬวระ (อ่านว่า กะ -เล-วะ -ระ) แปลว่า ซากศพ.  คำว่า กเฬวระ ซึ่งตรงกับภาษาบาลี ไม่พบในภาษาปัจจุบัน พบแต่ในวรรณคดีและเอกสารโบราณ มักใช้เป็นคำซ้อนว่า กเฬวระร่างร้าย หรือ กเฬวระซากศพ สันนิษฐานว่า คำว่า กเฬวระซากศพ เป็นที่มาของคำว่า กเฬวรากซากศพ ซึ่งต่อมาตัดคำว่า ซากศพ ออก จึงกลายเป็นคำว่า กเฬวราก (อ่านว่า กะ-เล-วะ-ราก)

          คำว่า กเฬวราก หมายถึง คนไร้ประโยชน์ คนชั่ว คนเลว คนที่ชั่วและเลวจนคนทั่วไปรู้สึกรังเกียจและขยะแขยงเหมือนที่ขยะแขยงซากศพ เช่น ตำรวจควรลากคอพวกกเฬวรากที่ปลุกปั่นให้คนไทยเกลียดชังกันไปเข้าคุกเข้าตะรางให้หมด. สังคมจะน่าอยู่ขึ้นมาก ถ้ากเฬวรากพวกนี้หมดสิ้นไป.

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๖ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.