ขรม

          ขรม (อ่านว่า ขะ-หฺรม) แปลว่า เอ็ดอึง. เป็นคำที่ใช้บอกลักษณะของเสียงที่ดังเอ็ดอึง มักเป็นเสียงหลาย ๆ เสียง และเป็นคำที่ใช้ขยายคำที่เกี่ยวกับเสียง อย่าง เสียงทะเลาะวิวาทที่ดังเอ็ดอึง แต่ฟังไม่ได้ชัดว่าพูดว่าอะไรบ้าง เสียงโต้แย้งกันทุ่มเถียงกัน เสียงด่ากัน หรือเสียงสุนัขเห่า เป็นต้น เช่น เกิดเรื่องอะไรหรือจึงมาเรียกเสียงขรมตกใจกันไปทั้งบ้าน. ชาวบ้านทะเลาะกันเสียงขรม ไม่มีใครฟังใคร. คนแปลกหน้าเข้ามาในบ้าน สุนัขก็เห่าเสียงขรมกลบเสียงพูดที่โต้ตอบกัน.

          คำว่า ขรม ไม่มีรูปสระอะ จึงออกเสียงเป็นอักษรนำ และไม่ใช่อักษรควบ

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๒ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.