คุ้น

          คำว่า คุ้น หมายถึง ประสบอยู่เสมอจนชิน ใช้เป็นคำกริยา เช่น เขาไม่คุ้นกับความลำบาก และใช้ขยายคำนาม เช่น ผู้ชายคนนี้หน้าตาคุ้น ๆ

          คำว่า คุ้น อาจประสมกับคำอื่น เป็นต้นว่า ประสมกับคำว่า ตา เป็น คุ้นตา เช่น ภาพแม่ทำอาหารอยู่หน้าเตาเป็นภาพที่คุ้นตา. ประสมกับคำว่า หู เป็น คุ้นหู เช่น เขาได้ยินเสียงคุ้นหูเรียกชื่อเขาซ้ำ ๆ. และคำว่า คุ้น อาจซ้อนกับคำว่า เคย ซึ่งหมายถึงกระทำมานานจนชินหรือหมายถึงได้กระทำครั้งหนึ่งหรือหลายครั้งในอดีต ได้คำซ้อน คุ้นเคย หมายความว่า รู้จักสนิทสนมกัน เช่น พ่อเขากับลุงผมคุ้นเคยกันดี หรือหมายความว่า ประสบมานานจนรู้จักดี เช่น ผมพบว่าหนทางที่คุ้นเคยกลายเป็นทางตัน. นอกจากจะซ้อนกับคำว่า เคย คำว่า คุ้น ยังอาจซ้อนกับคำว่า รู้จัก และ มัก เป็น รู้จักมักคุ้น หมายความว่า รู้จักและคุ้นเคยกัน เช่น เขาช่วยเหลือผมทั้ง ๆ ที่ไม่รู้จักมักคุ้นกันเลย

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย”  ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๐ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.