ชักใบให้เรือเสีย

          ชักใบให้เรือเสีย เป็นสำนวน หมายถึง พูดหรือทำอะไรขวาง ๆ ให้การสนทนาหรือการงานเขวออกนอกเรื่องไป.  มีที่มาจากการชักใบเรือหรือการกลับใบเรือของเรือต่อชนิดหนึ่งที่แล่นได้ด้วยกำลังลม โดยมีเสากระโดงสำหรับขึงผ้าใบเพื่อรับลมพาให้เรือแล่นไป  หากกลับใบหรือชักใบเรือไม่ถูก  เรือก็จะแล่นไปไม่ตรงตามจุดหมายหรือทิศทางที่จะไป  อาจขวางหรือคว่ำทำให้เป็นอันตราย  เรียกได้ว่า ชักใบให้เรือเสีย  เช่น  คนเขาจะรีบวางแผนทำงานกันอย่างจริง ๆ จัง ๆ มาชักใบให้เรือเสียซะแล้ว.   และมีโคลงภาษิตโบราณที่จารึกไว้ ณ วัดพระศรีรัตนศาสดารามว่า

                         “ชู้เขาจะกอดเข้า            พัลวัน
                    มาสอดกลางขวางกัน            กีดหน้า
                    ทานท่านจะให้ปัน                กลับชัก  เชือนแฮ
                    ชนชาติตระหนี่บ้า                ชักให้เรือเสีย”

ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๗ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.