ชั่วกัปชั่วกัลป์

          คำว่า กัป  มาจากภาษาบาลี. ส่วนคำว่า กัลป์ มาจากภาษาสันสกฤต ทั้ง ๒ คำมีความหมายเหมือนกันว่า ระยะเวลาอายุของโลก คือ ระยะเวลาตั้งแต่สร้างโลกจนถึงเกิดไฟประลัยกัลป์ไหม้โลกหมด เรียกว่า ๑ กัป หรือ ๑ กัลป์. เวลา ๑ กัป นั้น ท่านนับด้วยการเปรียบเทียบว่า มีที่แห่งหนึ่งกว้าง ๑ โยชน์ ยาว ๑ โยชน์ มีกำแพงโดยรอบสูง ๑ โยชน์.  เอาเมล็ดพันธุ์ผักกาดบรรจุไว้ให้เต็ม. ทุก ๑๐๐ ปี ให้เอาเมล็ดผักกาดออกไป ๑ เมล็ด  เมล็ดผักกาดหมดจากที่นั้นเมื่อไร นับเท่ากับเวลา ๑ กัป. เวลา ๑ กัป จึงเป็นเวลาที่นานเกินจะนับได้. ชั่วกัปชั่วกัลป์ หมายถึง ตลอดเวลาชั่ว ๑ กัป คือ เวลาชั่วอายุของโลกหนึ่งโลก ใช้เป็นสำนวน หมายถึง ระยะเวลาที่นานมาก เช่น คนโกงชาติอย่างนี้ขอให้ตกนรกชั่วกัปชั่วกัลป์. พวกที่ฉ้อราษฎร์บังหลวงนี่ ฉันอยากจะแช่งให้ไปทนทุกข์ทรมานในนรกนานชั่วกัปชั่วกัลป์

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย”  ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๔ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.