ซุ้ม

          ซุ้ม เป็นคำเรียกสิ่งที่มีลักษณะโค้งที่เชื่อมระหว่างเสา ๒ ข้าง มีที่ว่างอยู่ข้างใต้. ต้นไม้เลื้อยที่ขึ้นคลุมอยู่ข้างบนระหว่างต้นไม้ใหญ่ ใต้ต้นไม้เป็นที่โล่ง เรียกว่า ซุ้มไม้ เช่น ซุ้มการเวก ซุ้มกระดังงา. สิ่งก่อสร้างที่มีลักษณะโค้งด้านบน ด้านล่างเป็นที่สำหรับตั้งสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ก็เรียกว่า ซุ้ม เช่น ซุ้มคูหาที่ทำไว้บนพระเจดีย์ประดิษฐานพระพุทธรูป ส่วนซุ้มคูหาที่สร้างไว้ท้ายโบสถ์ท้ายวิหาร เรียกว่า ซุ้มจระนำ. ส่วนที่ประดับด้านบนของประตูพระที่นั่ง ประตูโบสถ์ ประตูวิหาร   ประตูศาสนสถาน ประตูเมือง หรือประตูวัง ซึ่งตกแต่งด้วยลวดลายให้เป็นรูปโค้งบ้างแหลมบ้าง ก็เรียกว่า ซุ้ม มักเรียกชื่อตามที่ตั้งของซุ้มหรือตามรูปร่างของซุ้มนั้น ๆ เช่น ซุ้มหน้านาง ซุ้มทรงมณฑป. นอกจากนี้ สิ่งที่ทำขึ้นตกแต่งถนนที่เป็นทางเสด็จพระราชดำเนิน เพื่อรับเสด็จ หรือเพื่องานฉลอง เช่น ในงานเฉลิมพระชนมพรรษา ในงานฉลองในโอกาสทรงครองสิริราชสมบัติ ๕๐ ปี ๖๐ ปี ก็เรียกว่า ซุ้ม.

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย”  ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.