นรชาติ

         นรชาติ มาจากคำว่า นร (อ่านว่า นอ-ระ) แปลว่า คน กับคำว่า ชาติ (อ่านว่า ชาด) เมื่อรวมกันเป็น นรชาติ แปลว่า คนหรือหมู่คน คำนี้พบในโคลงโลกนิติ (โลก-กะ-นิด) พระนิพนธ์สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร บทหนึ่งว่า

                  แขกเต้าดุเหว่าแว่ว          โกญจา
         หงส์วิหคมยุรา                          ร่ำร้อง
         เฉกนรชาติวาจา                       เอมโอช
         ฟังเสนาะเพราะพร้อง                 มฤธุถ้อยวาที
(อ่านว่า มฺรึด-ถ้อย-วา-ที)

สรุปความได้ว่าเสียงร้องของนกทั้งหลายเปรียบได้กับคำพูดของคนที่มีความไพเราะอ่อนหวาน

         นอกจากนี้ยังพบคำนรชาติในกฤษณาสอนน้องคำฉันท์พระนิพนธ์สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส ความตอนหนึ่งว่า

              นรชาติ(นอ-ระ-ชาด-ติ )วางวาย     มลายสิ้นทั้งอินทรีย์
         สถิตทั่วแต่ชั่วดี                                    ประดับไว้ในโลกา

         หมายความว่า คนเราเมื่อตายไปแล้ว ร่างกายทั้งหมดย่อมสูญไปจนหมดสิ้น ที่เหลืออยู่มีเพียงความดีกับความชั่วของคนเท่านั้น

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย”  ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๓ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๗ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.