บึง

          บึง หมายถึง แอ่งน้ำใหญ่ที่มีอยู่ตามธรรมชาติ มีน้ำนิ่ง เช่น บึงบอระเพ็ด ที่จังหวัดนครสวรรค์ บึงฉวาก ที่จังหวัดสุพรรณบุรี บึงพระราม  ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

          บึงโค้ง หมายถึง แอ่งน้ำรูปโค้งคล้ายเกือกม้าที่อยู่ใกล้ ๆ แม่น้ำใหญ่.  บึงโค้งหรือบึงรูปแอกนั้น เดิมเป็นสายน้ำส่วนที่โค้งคดเคี้ยวมาก  ต่อมาเมื่อสายน้ำเกิดเปลี่ยนทางเดิน ตัดตรงเชื่อมทางโค้ง ทำให้ส่วนที่โค้งถูกตัดขาดจากสายน้ำเดิม  นานเข้าตะกอนที่ตกทับถมกันตรงส่วนที่โค้งมากซึ่งถูกตัดขาดจากสายน้ำนี้  ทำให้ทางน้ำเดิมกลายเป็นบึงรูปโค้ง.  บึงรูปโค้งดังนี้มีอยู่หลายแห่งในภาคอีสาน  แต่ไม่ได้เรียกว่าบึงโค้ง  เพราะในภาคอีสานมีคำว่า  กุด  เป็นคำเรียกบึงรูปโค้งที่ตัดขาดจากลำน้ำดังกล่าว.  คำว่า กุด แปลว่าด้วน  เพราะสายน้ำที่คดเคี้ยวนั้น  ถ้าคดมากเกินไปจนถูกตัดขาดออกไปจะกลายเป็น ลำน้ำกุด เช่น กุดสิม ในอำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์. กุดกว้าง ในอำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด. กุดเค้า ในอำเภอมัญจาคีรี  จังหวัดขอนแก่น.

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.