บูชา

          บูชา เป็นคำที่มาจากภาษาบาลีสันสกฤตว่า ปูชา หมายถึง การเคารพ การให้เกียรติ การให้ความเคารพ. มักใช้หมายถึงการแสดงความเคารพบุคคล สิ่งศักดิ์สิทธิ์ สิ่งที่นับถือด้วยสิ่งที่ดี ๆ เช่น ดอกไม้หอม ธูป เทียน ของหอมต่าง ๆ เป็นต้น. ในทางพระพุทธศาสนาจัดว่า การบูชาดังกล่าวเป็นอามิสบูชา (อ่าน อา-มิด-สะ-บู-ชา) คือการบูชาด้วยสิ่งของ. คำว่า อามิส แปลว่า สิ่งของอันเป็นเครื่องล่อใจให้หลงยินดี  การบูชาแบบนี้แม้จะจัดว่าเป็นการกระทำที่ดี แต่ก็ถือว่ามีค่าน้อยกว่าการบูชาด้วยการปฏิบัติตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ซึ่งเรียกว่า ปฏิบัติบูชา (อ่านว่า ปะ-ติ-บัด-บู-ชา) หรือ ปฏิปตฺติปูชา (อ่านว่า ปะ-ติ-ปัด-ติ-ปู-ชา)

          ในทางพระพุทธศาสนาถือว่าการปฏิบัติตามพระธรรมคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า คือละความชั่ว กระทำความดี และฝึกใจให้ผ่องแผ้ว คือไม่โกรธ ไม่โลภ ไม่หลง เป็นการแสดงความเคารพนับถือพระพุทธเจ้า เป็นการบูชาที่ถูกต้องที่สุด

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย”  ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๔ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.