ปกรณัม

          ปกรณัม คำนี้มาจากภาษาบาลีว่า ปกรณ (อ่านว่า ปะ -กะ-ระ -นะ) หรือคำสันสกฤตว่า ปฺรกรณํ (อ่านว่า ปฺระ -กะ-ระ -นัม) แปลว่า เรื่องที่แต่งหรือเขียนขึ้น

          ในภาษาไทย ปกรณัม มีความหมายว่า หนังสือรวมเรื่องที่เกี่ยวกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งไว้ เช่น ปักษีปกรณัม (อ่านว่า ปัก-สี-ปะ -กอ-ระ -นัม) คือ หนังสือรวมนิทานที่ตัวละครเป็นนก ปิศาจปกรณัม (อ่านว่า ปิ-สาด-ปะ -กอ-ระ -นัม) คือ หนังสือรวมนิทานที่ตัวละครเป็นอมนุษย์และผู้วิเศษต่าง ๆ เวตาลปกรณัม (อ่านว่า เว-ตาน-ปะ -กอ-ระ -นัม) คือ หนังสือรวมนิทานที่เวตาลเล่าไว้ และ เทพปกรณัม (เทบ-ปะ -กอ-ระ -นัม) หรือ เทวปกรณัม (เท-วะ-ปะ -กอ-ระ -นัม) คือ หนังสือที่รวมประวัติและเรื่องราวต่างๆ ของเทวดาจำนวนมาก. คำว่า เทพปกรณัม หรือ เทวปกรณัม เป็นคำที่ตรงกับคำภาษาอังกฤษว่า mythology. ส่วนหนังสือที่รวมปกรณัมหลายปกรณัมไว้ เรียกว่า ประชุมปกรณัม

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.