พนัง

          คำว่า พนัง (อ่านว่า พะ -นัง) หมายถึง สิ่งที่สร้างขึ้นเพื่อกั้นน้ำ เช่น เราใช้ถุงบรรจุทรายมาทำพนังกั้นน้ำไม่ให้เข้ามาในหมู่บ้าน  ถ้าพนังไม่แข็งแรงพอน้ำที่ไหลมาแรงก็อาจจะทำให้พนังพังได้.   คำว่า พนัง มีอีกความหมายหนึ่ง ใช้เป็นคำเรียกแผ่นหนังสำหรับปิดข้างตัวม้าทั้ง ๒ ข้าง  เพื่อไม่ให้ขาของผู้ขี่เสียดสีกับลำตัวม้า เรียกว่า พนังม้า.   นอกจากนี้  สิ่งที่ทำเป็นเครื่องกั้นสิ่งอื่นที่เรียกว่า พนัง ก็มี เช่น  เครื่องกั้นนุ่นภายในที่นอนที่ทำเป็นช่อง ๆ เรียกว่า  พนังที่นอน   และเครื่องปิดกั้นรอบหมอน เรียกว่า  พนังหมอน.  คำว่า พนัง สันนิษฐานว่า เป็นคำที่ไทยสร้างขึ้นจากคำภาษาเขมรเขียนว่า พัง แปลว่า  กั้น ขวาง  ภาษาไทยแผลงคำว่า พัง เป็น พนัง   เลียนแบบการสร้างคำนามในภาษาเขมรที่ภาษาไทยเรียกว่าการแผลง.  พนัง แปลได้ว่า สิ่งที่กั้น  สิ่งที่ขวาง  เช่น  พนังกั้นน้ำ  หมายถึง สิ่งที่สร้างขึ้นเพื่อกันไม่ให้น้ำไหลผ่านหรือไหลเข้าไป.

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.