พร่อง

          คำว่า พร่อง หมายถึง มีบางส่วนขาดไป เช่น คนเจ็บกินข้าวต้มไปนิดหน่อย แต่กับข้าวไม่พร่องเลย. หรือหมายถึงยุบหรือลดไปจากเดิม เช่น แม่บ้านคอยดูแลไม่ให้น้ำพร่องโอ่ง.

          คำว่า พร่อง อาจนำมาซ้อนกับคำว่า บก เป็น บกพร่อง. คำว่า บก ในภาษาไทยถิ่นภาคเหนือและภาคอีสาน หมายถึง อาการที่น้ำลดระดับลง เช่น น้ำในหนองบกลงจนเกือบแห้ง. คำว่า บกพร่อง หมายถึง ไม่เต็มตามลักษณะหรือสภาพที่สิ่งนั้นพึงมีพึงเป็น เช่น เขาถูกเจ้านายตำหนิเพราะบกพร่องในหน้าที่. งานที่นักศึกษาเสนอมายังมีข้อบกพร่องที่ต้องแก้ไข. เธอปฏิบัติหน้าที่ภรรยาไม่เคยบกพร่อง.

          นอกจากนี้ คำว่า พร่อง ยังอาจเติมคำให้เป็น ๔ พยางค์ ว่า กะพร่องกะแพร่ง หมายถึง ไม่สม่ำเสมอ ไม่เต็มที่ ไม่ดีบริบูรณ์ เช่น เขาบอกว่าจะเป็นคนรับโทรศัพท์เอง แต่ก็ทำกะพร่องกะแพร่ง พองานยุ่งก็เกี่ยงให้คนอื่นรับ. เขาเล่าเหตุการณ์ให้ฟัง แต่ฉันจับใจความได้กะพร่องกะแพร่ง.

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย”  ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๘ มิถุนายน  พ.ศ. ๒๕๕๑ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.