พิธี

          คำว่า พิธี  มาจากคำภาษาบาลีสันสกฤตว่า  วิธิ  แผลง ว เป็น พ  และยืดสระท้ายคำให้เป็นเสียงยาว  วิธิ จึงกลายเป็น พิธี.    ในภาษาไทย คำว่า  พิธี  หมายถึง งานที่จัดทำขึ้นตามธรรมเนียม ประเพณี วัฒนธรรมหรือตามความเชื่อ  เช่น พิธีแต่งงานของผู้ที่จะอยู่ร่วมกันเป็นครอบครัว.  พิธีทำขวัญเด็ก.  พิธีบวชนาคเป็นภิกษุ.  พิธีจัดงานศพ.   พิธีประสาทปริญญา.   งานพิธีบางอย่างเป็นงานที่พระมหากษัตริย์ทรงเป็นประธานหรือเป็นผู้ทรงประกอบพิธี  หรือปฏิบัติในราชสำนักเพื่อความเป็นสิริมงคลของบ้านเมือง เป็นต้น   เรียกว่า พระราชพิธี  เช่น  พระราชพิธีฉัตรมงคล.  พระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา.  พระราชพิธีเปลี่ยนเครื่องทรงพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร.  พระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลถวายผ้าพระกฐิน.  ส่วนงานที่รัฐหรือหน่วยงานของรัฐจัดขึ้นเรียกว่า งานรัฐพิธี  (อ่านว่า รัด-ถะ -พิ-ที) เช่น รัฐพิธีสโมสรสันนิบาตเนื่องในวันฉัตรมงคล.

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.