พิพิธภัณฑสถาน

          พิพิธภัณฑสถาน (อ่านว่า พิ -พิด-ทะ -พัน-ทะ-สะ -ถาน) มาจากคำภาษาบาลีสันสกฤต ๓ คำรวมกัน. คำว่า พิพิธ แปลว่า ต่าง ๆ. ภัณฑ์ แปลว่า เครื่องมือ เครื่องใช้. ส่วน สถาน แปลว่า สถานที่.

          พิพิธภัณฑสถาน เป็นศัพท์ที่ใช้แทนคำภาษาอังกฤษว่า museum หมายถึง สถานที่รวบรวม เก็บรักษา และจัดแสดงสิ่งของต่าง ๆ ที่เป็นโบราณวัตถุหรือเป็นศิลปวัตถุของประเทศ เป็นสิ่งที่มีคุณค่าหรือที่หายาก ไม่ว่าจะเป็น ผลงานประดิษฐ์ของมนุษย์หรือวัตถุต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ เพื่อประโยชน์ให้บุคคลเข้ามาศึกษาหาความรู้หรือชมเพื่อความเพลิดเพลินใจ. คำว่า พิพิธภัณฑสถาน เมื่อมีคำว่า แห่งชาติ ตามมา เป็น พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หมายถึง พิพิธภัณฑสถานที่รัฐบาลจัดตั้งขึ้นเพื่อรวบรวมและจัดแสดงสิ่งของอันเป็นสมบัติมีค่าของประเทศ เช่น พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กรุงเทพฯ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เชียงใหม่

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย”  ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๓ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.