พิลาป

          พิลาป เป็นคำที่มาจากภาษาบาลีสันสกฤต แปลว่า ร่ำไรรำพัน คร่ำครวญ ร้องไห้ บ่นเพ้อ มักใช้ในคำประพันธ์ หรือใช้ในภาษาวรรณศิลป์ ไม่นิยมใช้เป็นภาษาพูดในชีวิตประจำวัน เช่น หนังสือเรื่องรำพันพิลาป ที่สุนทรภู่แต่งไว้เป็นกลอนนิราศ เพื่อบันทึกเรื่องราวชีวิตของตัวท่านเองตั้งแต่สมัยอยู่วัดเทพธิดา ได้ท่องเที่ยวไปในที่ต่าง ๆ  บรรยายความลำบากยากแค้นที่ได้รับ ดังข้อความตอนหนึ่งว่า

               ” จึงแต่งตามความฝันรำพันพิลาป          ให้ศิษย์ทราบสุนทราอัชฌาสัย

          จะสั่งสาวชาวบางกอกข้างนอกใน                 ก็กลัวภัยให้ขยาดพระอาชญา”

          คำว่า พิลาป ที่แปลว่า พร่ำรำพันนั้น เขียนด้วย ล และใช้ ป สะกด ต่างกับคำว่า นกพิราบ ซึ่งใช้ ร และตัวสะกดใช้ บ

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๓ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.