มงคล

          คำว่า มงคล เป็นคำที่มาจากภาษาบาลีว่า มงฺคล (อ่านว่า มัง-คะ-ละ) แปลว่า ซึ่งทำให้มีโชคดี มีความสำเร็จและมีความเจริญ. การกระทำสิ่งใดที่เป็นความดี ความเจริญ ถูกต้องเหมาะสม ล้วนแต่จัดว่าเป็นมงคลทั้งสิ้น ดังปรากฏใน มงคลสูตร ซึ่งเป็นพระสูตรคือหลักธรรมในพระสุตตันตปิฎก (อ่านว่า สุด-ตัน-ตะ-ปิ-ดก) ที่กล่าวถึงสิ่งที่เป็นมงคล ๓๘ ประการ เช่น การคบกับบัณฑิตผู้มีวิชาความรู้ ซึ่งจะทำให้คนได้รับความรู้ การไม่คบกับคนชั่วคนพาลซึ่งอาจพาตนไปสู่ทางชั่วอันเป็นเหตุให้ได้รับความเดือดร้อน.

          ในมงคล ๓๘ ประการ นั้น ไม่มีข้อใดที่กล่าวถึงการถือเครื่องรางของขลังว่าเป็นมงคล. การทำให้ชีวิตมีมงคล อยู่ที่การประพฤติตนอยู่ในทำนองคลองธรรม คิดดี พูดดี ทำดี เท่านั้น.

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.