มรดก

          มรดก โบราณใช้ว่า มฤดก (อ่านว่า มะ-รึ-ดก) มรดก มาจากคำภาษาสันสกฤตว่า มฤตก (อ่านว่า มฺรึ-ตะ-กะ) แปลว่า ผู้ตาย ที่เกี่ยวกับผู้ตาย. ในภาษาไทยใช้หมายถึง  สิ่งที่ได้จากผู้ตาย สิ่งที่ตกทอดมาจากบรรพบุรุษ หรือสิ่งที่สืบทอดมาแต่อดีตกาล.  ในทางกฎหมาย มรดก หมายถึง ทรัพย์สินทุกชนิดตลอดทั้งสิทธิหน้าที่และความรับผิดชอบต่าง ๆ ของผู้ตาย เว้นแต่ตามกฎหมายหรือโดยสภาพแล้วเป็นการเฉพาะตัวของผู้ตาย เช่น ยศ ตำแหน่ง รางวัล.  มรดกเหล่านี้จะตกทอดไปสู่ผู้รับมรดกตามพินัยกรรม หากไม่มีพินัยกรรมก็จะตกเป็นของทายาทโดยชอบธรรมของเจ้ามรดก.  ทายาทโดยชอบธรรม ได้แก่ คู่สมรสที่ชอบด้วยกฎหมายหรือบุตรธิดา  เป็นต้น  เช่น  เขาทิ้งมรดกไว้เป็นจำนวนมากแต่ก็ยังน้อยกว่าหนี้ที่ลูกหลานต้องชดใช้.  ทายาทผู้รับมรดกต้องรับใช้ให้แก่เจ้าหนี้  แต่จะใช้หนี้แก่เจ้าหนี้ให้เท่าที่ตนได้รับทรัพย์มรดกเท่านั้น

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.