ระบำ

          ระบำ เป็นคำเรียกการแสดงการรำที่มักใช้ผู้แสดงหลายคน  รำเป็นหมู่  มีดนตรีและการขับร้อง   ผู้แสดงเคลื่อนที่ไปมาบนเวที.  การแสดงระบำของไทยมักใช้ประกอบการแสดงละคร   ผู้แสดงจึงต้องแต่งกายตามท้องเรื่อง เช่น แต่งกายเป็นเทวดานางฟ้าแสดงระบำดาวดึงส์ประกอบละครเรื่องสังข์ทองตอนตีคลี.   แต่งกายด้วยสีของมณีทั้ง ๙ ชนิดแสดงระบำนพรัตน์ประกอบการแสดงละครเรื่องสุวรรณหงส์ตอนชมถ้ำ.   การแสดงระบำอาจให้ผู้แสดงแต่งกายเป็นสัตว์ต่าง ๆ  เช่น  แต่งกายเป็นไก่แสดงระบำไก่ ประกอบละครเรื่องพระลอ.  แต่งกายเป็นม้าแสดงระบำม้าประกอบละครเรื่องไชยเชษฐ์. แต่งกายเป็นกวางแสดงระบำมฤคระเริง (อ่านว่า มะ-รึก-ระ-เริง) ประกอบการแสดงโขนชุดพระรามตามกวาง.  แต่งกายเป็นนกเขาแสดงระบำนกเขาประกอบละครเรื่องอิเหนาตอนประสันตาต่อนก เป็นต้น.  นอกจากนี้  ยังมีระบำที่แสดงอาชีพพื้นบ้าน  เช่น ระบำร่อนแร่ ระบำเก็บใบชา ระบำชาวนา ระบำเก็บดอกบัว.

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย”  ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๐ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.