รำ

          คำว่า  รำ  มี ๒ ความหมาย  ความหมายหนึ่งหมายถึง ผงละเอียดที่เกิดจากการสีข้าวเปลือกให้เป็นข้าวสาร  มักใช้เป็นอาหารสัตว์ เช่นเป็นอาหารของหมู.  อีกความหมายหนึ่ง หมายถึง การแสดงออกในเชิงศิลปะที่เป็นแบบแผนตามวัฒนธรรมของชนแต่ละชาติ โดยออกท่าทางเคลื่อนไหวแขน ไหล่  มือ นิ้ว  ลำตัว  ศีรษะ  ใบหน้า ขา และเท้า  ไปตามลีลาประกอบดนตรีหรือเพลงร้อง.  ผู้รำมักแสดงท่าที่งดงาม อ่อนช้อย   แต่งกายตามแบบที่ได้ประดิษฐ์หรือกำหนดไว้ให้ดูงาม เหมาะสม น่าชม และแสดงลักษณะของการรำประเภทหนึ่ง ๆ    การรำของไทยใช้ผู้แสดงคนเดียวหรือหลายคนก็ได้  ที่แสดงคนเดียว มีการรำฉุยฉาย  รำสีนวล  รำมโนห์ราบูชายัญ   รำพลายชุมพล เป็นต้น.  ผู้รำอาจถืออาวุธหรือสิ่งของประกอบการรำ  เช่น  รำกริช รำดาบ  รำทวน.  รำที่ใช้ผู้แสดงหลายคน เช่น  รำพัด  รำดอกไม้  รำอวยพร   รำวง   รำกระทบไม้  รำกิ่งไม้เงินทอง.

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย”  ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.