ละม่อม

          ละม่อม มาจากภาษาเขมร ลมม (อ่านว่า ละ-มอม) แปลว่า สมควร ครบครัน ไม่ขาดไม่เกิน ไม่มากไม่น้อย.  ในภาษาไทย ละม่อม หมายความว่า สุภาพ นุ่มนวล อ่อนโยน มักใช้เข้าคู่กับคำอื่น เช่น ละม่อมละไม ละมุนละม่อม

         ละม่อมละไม แปลว่า นุ่มนวล อ่อนโยน มักใช้กับกิริยาท่าทาง เช่น ผู้หญิงคนนี้แม้จะไม่สวยสะดุดตา แต่ก็ดูละม่อมละไม.

          ละมุนละม่อม แปลว่า ไม่รุนแรง มักใช้กับการกระทำ เช่น ประธานเป็นคนฉลาด สามารถตัดสินปัญหาได้อย่างละมุนละม่อม ไม่ใช้วิธีการรุนแรง.

          นอกจากนั้น คำว่า ละม่อม ก็ปรากฏในสำนวน โดยละม่อม หมายความว่า โดยไม่ต้องใช้กำลังรุนแรง เช่น ตำรวจจับฆาตกรได้โดยละม่อม

          คำว่า ละม่อม  ละมุน และ ละไม ต้องมีรูปสระอะอยู่หลัง ล ลิง

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย”  ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.