ลาน

          ลาน เฉพาะที่เป็นคำนามมีหลายความหมาย ความหมายแรก หมายถึง บริเวณที่ว่าง ลักษณะเป็นระนาบ เช่น ลานวัด ลานบ้าน ลานโรงเรียน  ถ้าบริเวณที่ว่างนั้นมีต้นไม้ใหญ่ขึ้นเด่นอยู่ อาจเรียกชื่อเฉพาะเจาะจงตามชื่อต้นไม้นั้น ๆ  เช่น ลานโพธิ์ ลานไทร ลานจันทน์ ลานลั่นทม ลานอโศก ลานตะเคียน ลานประดู่. ถ้าที่ว่างนั้นมีแต่หญ้า ดิน หรือทราย เรียกว่า ลานหญ้า ลานดิน ลานทราย.   ลานที่ใช้เป็นพื้นที่สำหรับประกอบกิจเฉพาะอย่าง เช่น ลานนวดข้าว ลานข้าวเปลือก ลานเกลือ ลานตากผ้า ลานขายของ ลานจอดรถ ลานดนตรี. หรือหมายถึง สนาม เช่น ลานกีฬา ลานบิน.  ความหมายที่ ๒ เป็นชื่อต้นไม้ชนิดหนึ่ง คล้ายต้นตาล แต่ใบใหญ่กว่า เหนียวกว่า ในสมัยก่อนจึงนำมาใช้อย่างกระดาษ เช่น คัมภีร์ใบลาน หนังสือใบลาน หรือนำมาทำเป็นของใช้ เช่น พัดใบลาน หมวกใบลาน 

          ความหมายที่ ๓ เป็นเหล็กแบน ๆ ที่ม้วนไว้ เป็นส่วนประกอบที่ทำให้กลไกทำงาน เช่น ลานตะเกียง ลานนาฬิกา

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๕ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.