ลำไย

          ลำไย สันนิษฐานว่าเป็นคำที่ยืมมาจากภาษาจีนว่า หลงเหยี่ยน แปลว่า นัยน์ตามังกร ลำไยเป็นไม้ต้น ผลกลมออกเป็นพวง เปลือกสีน้ำตาลเหลือง เมล็ดกลมดำเป็นมัน เนื้อผลมีรสหวานจัด ชาวจีนเชื่อว่าผลมีสรรพคุณทางยา ทำให้มีกำลัง แก้อาการอ่อนเพลียหรือเมื่อยล้าจากการทำงาน ช่วยบำรุงม้าม หัวใจ แก้อาการเลือดออกตามไรฟัน ช่วยให้กระดูกและฟันแข็งแรง ช่วยให้เลือดลมเดินได้ดี เป็นยากล่อมประสาทอ่อน ๆ แก้อาการนอนไม่หลับ และช่วยฟื้นฟูความจำ.

          ลำไยเป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิดมีในประเทศจีนตอนใต้แถบมณฑลฮกเกี้ยน กวางตุ้ง เสฉวน และไหหลำ ต่อมาแพร่ขยายไปทั่วเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทยมีลำไยป่าอยู่ทั่วไปแล้ว ส่วนพันธุ์ที่ปลูกแพร่หลายในภาคเหนือเป็นพันธุ์ที่ชาวจีนนำมาปลูกแถวตรอกจันทน์ ต่อมาได้นำต้นพันธุ์ทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ได้พระราชทานให้เจ้าดารารัศมีนำไปปลูกที่เชียงใหม่และแพร่หลายไปทั่วภาคเหนือ

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๓๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๒ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.