ลิ้น

          ลิ้น มีลักษณะแบนยาวเป็นอวัยวะรับรส และยังเป็นอวัยวะที่ใช้ในการพูด เช่น การออกเสียงพยัญชนะ ต ต้องยกลิ้นไปแตะที่ปุ่มเหงือก  ถ้าไม่มีลิ้น ก็จะพูดได้ไม่ชัด.  ด้วยเหตุที่ลิ้นใช้ในการพูด จึงปรากฏคำว่า ลิ้น ในสำนวน หมายถึง ถ้อยคำ ด้วย เช่น ลิ้นทูต หมายถึง พูดเจรจาแบบมีศิลปะ. ลิ้นอ่อน หมายถึง พูดออกเสียงสำเนียงได้ชัดเจน หรือพูดภาษาอื่นได้ดี. ลิ้นแข็ง หมายถึง คนที่ออกเสียงสำเนียงภาษาอื่นได้ยาก. ลิ้นสองแฉก เป็นลิ้นของสัตว์เลื้อยคลาน เช่นงู กิ้งก่า ใช้เปรียบเทียบคนที่พูดสับปลับกลับกลอก.  ลิ้นห้อย เป็นอาการของสุนัขที่เหนื่อย เนื่องจากสุนัขไม่มีต่อมเหงื่อ จึงระบายความร้อนให้ออกจากร่างกายด้วยการหายใจทางปาก ลิ้นห้อยออกมา อาการเหนื่อยของสุนัขนี้นำมาใช้เปรียบกับการทำงานหนักและเหนื่อยของคนว่า เหนื่อยจนลิ้นห้อย.

          ด้วยเหตุที่ ลิ้น โดยทั่วไปหมายถึงสิ่งที่มีรูปแบน ยาว หรือกลม จึงนำมาใช้เรียกส่วนของปี่ มีลักษณะแบน เป็นส่วนที่ทำให้เกิดเสียง ว่า ลิ้นปี่. และยังเรียกส่วนที่เป็นกระดูกอ่อนปลายด้านล่างของกระดูกอก มีลักษณะอ่อน แบน คล้ายลิ้นของปี่ ว่า ลิ้นปี่ ด้วย.

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.