วนิดา

          วนิดา มาจากภาษาสันสกฤตว่า วนิตา (อ่านว่า วะ -นิ-ตา) ซึ่งมาจากรากศัพท์ วนฺ (อ่านว่า วัน) แปลว่า รักใคร่ พอใจ ปรารถนา ประสงค์ ครอบครอง ช่วยเหลือ ได้ชัยชนะ.  วนิตา จึงแปลว่า หญิงซึ่งเป็นที่รักใคร่ พอใจ หรือเป็นที่ปรารถนาของบุรุษ หญิงที่บุรุษครอบครองและช่วยเหลือ หญิงที่บุรุษได้ชัยชนะ (เหนือหัวใจ).  ในภาษาไทยใช้ว่า วนิดา หรือ พนิดา มีความหมายว่า หญิงสาว หญิงที่งดงาม  คำนี้มักใช้ในวรรณคดี เช่น ท้าวชัยเสนรำพึงถึงนางมัทนาในเรื่องมัทนะพาธาว่า 

                    พอเห็นวรพักตร               วนิดาวะรางคี
                    (พอ-เห็น-วะระ -พัก)     (วะ -นิ-ดา-วะ -ราง-คี)
                    บัดนั้นฤก็มี                       ฤดิท่วมสิเนหา;
                    (บัด-นั้น-รึก็ -มี)             (รึ -ดิ-ท่วม-สิ -เน-หา)

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย”  ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๓  เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.