วิสัย

          คำว่า วิสัย เขียน ว แหวน  สระอิ  ส เสือ  ไม้หันอากาศ  ย ยักษ์  มาจากคำภาษาบาลี วิสย (อ่านว่า วิ-สะ-ยะ) ซึ่งหมายถึง ที่ผูก แดน

          คำว่า วิสัย ในภาษาไทยมี ๒ ความหมาย  ความหมายหนึ่งคือ ลักษณะที่เป็นอยู่ เช่น วิสัยของมนุษย์ย่อมรักสุข เกลียดทุกข์. เธอรักสวยรักงามตามวิสัยหญิง. เขามาสายเป็นปรกติวิสัย.

          คำว่า วิสัย อีกความหมายหนึ่ง คือ  ขอบเขตของอำนาจ เช่น ปัญหาเรื่องนี้พ้นวิสัยที่เขาจะแก้ไขได้   คำว่า วิสัย ความหมายนี้ อาจใช้ในคำสมาส เช่น ทัศนวิสัย คือ ขอบเขตที่สามารถมองเห็นได้ เช่น เวลาหมอกลงจัด ทัศนวิสัยอาจจะไกลเพียง ๕๐ เมตร ไกลกว่านั้นมองไม่เห็น.

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย”  ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.