สัตว์

          สัตว์ เป็นคำที่ยืมมาจากภาษาสันสกฤตว่า สตฺตฺว (อ่านว่า สัด-ตะ -วะ) ภาษาสันสกฤตคำนี้มีความหมายตามรากศัพท์ว่า ความเป็น หมายถึง สิ่งมีชีวิตแบบหนึ่ง

          ในโลกทัศน์ของชาวฮินดู พืชไม่มีวิญญาณ จึงนับว่าไม่มีชีวิต. สัตว์ มนุษย์ และเทวดาเท่านั้นที่มีชีวิต ตามความเชื่อในพระพุทธศาสนา คำว่า สัตว์ มีความหมายกว้าง หมายถึง สัตว์ในอบายภูมิ มนุษย์ พระโพธิสัตว์ เทวดา และพรหม ซึ่งเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในสังสารวัฏ. สัตว์ในอบายภูมิได้แก่ สัตว์นรก เปรต อสูรหรืออสุรกายและสัตว์เดรัจฉาน เช่น สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม คนที่ทำความดีจะได้รับผลดี คนที่ทำความชั่วจะได้รับผลชั่วนั้น. คำว่า สัตว์ ตามความหมายนี้มีความหมายกว้าง มักพบในวรรณคดีและหนังสือทางพระพุทธศาสนา. คำว่า สัตว์ อีกความหมายหนึ่ง เป็นความหมายแคบ หมายถึงสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่พืชและไม่ใช่มนุษย์ คือหมายถึงเฉพาะสัตว์เดรัจฉานเท่านั้น

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๖ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.