หัว

          คำว่า หัว มีหลายความหมาย ความหมายหนึ่ง คือ ส่วนตอนบนสุดของร่างกายคน มีใบหน้าซึ่งเป็นส่วนที่ทำให้รู้จักและจำได้ว่าเป็นผู้ใด. หัวเป็นส่วนสำคัญที่มีสมองซึ่งควบคุมความคิด เป็นที่รวมของประสาทสั่งการ และส่วนที่ทำให้เกิดความรู้สึกต่าง ๆ รวมทั้งความสามารถของบุคคลในการที่จะทำสิ่งใดได้หรือไม่ได้จากการสั่งการของสมองในหัว. ในภาษาไทยจึงใช้คำว่า หัว บอกลักษณะ พฤติกรรม ความสามารถ และการกระทำต่าง ๆ ของแต่ละคน เช่น คนฉลาดเรียกว่า คนหัวแหลม. ถ้าคิดได้เร็ว ก็เป็นคนหัวไว. คนที่ทันโลก เปลี่ยนแปลงความคิดตามการเปลี่ยนแปลงของโลกได้เร็วเป็นคนหัวสมัยใหม่ ตรงข้ามกับคนที่เปลี่ยนแปลงความคิดยาก เป็นคนหัวโบราณ.  บางคนหัวอ่อนหมายความว่า เชื่อฟัง สอนง่าย. บางคนหัวแข็ง หัวดื้อ หมายความว่า ไม่ปฏิบัติตามง่าย ๆ.   คนที่ทำสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ทำแต่สิ่งชั่วร้าย มักเรียกว่า คนไม่มีหัวคิด

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๓ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.