หิ้ว

          หิ้ว  เป็นอาการถือสิ่งที่มีหูห้อยถ่วงไป เช่น   คนงานหิ้วปิ่นโตข้าวไปไว้กินกลางวัน   น้องหิ้วกระเป๋าหนังสือไปโรงเรียน    เขาหิ้วกระป๋องน้ำเอาน้ำไปรดต้นมะลิที่ปลูกไว้หน้าบ้าน  ยายหิ้วตะกร้าไปจ่ายตลาด.     อาการที่คน ๒ คนพยุงคนเจ็บหรือคนเมาด้วยการสอดแขนเข้าใต้รักแร้ทั้ง ๒ ข้าง ของคนนั้น แล้วยกเคลื่อนไป เรียกว่า หิ้วปีก.  

          มีสำนวนที่ใช้คำว่า  หิ้ว  สำนวนหนึ่ง คือ หิ้วท้อง  หมายความว่า   ทนรอเพื่อที่จะรับประทานอาหารอยู่นานจนหิวมาก  จึงรู้สึกคล้ายกับว่า ท้องถูกแขวนอยู่  หรือถูกหิ้วอยู่ ไม่มีอาหารมาใส่ให้หนักท้องเลย   เช่น    เขาไปติดค้างอยู่ที่เกาะเพราะเรือเกิดเสีย   ต้องหิ้วท้องรออยู่จนค่ำจึงได้กินอาหาร.    

          นอกจากนี้ คำว่า  หิ้ว  ยังใช้โดยปริยาย หมายความว่า พาไปด้วย เช่น หัวหน้ากองไปสัมมนาที่ต่างจังหวัดจึงหิ้วภรรยาไปเที่ยวด้วย.

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๒ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.