อดีต

          คำว่า อดีต เป็นคำมาจากภาษาบาลีสันสกฤตว่า อตีต (อ่านว่า อะ -ตี-ตะ) แปลว่า ล่วงมาแล้ว ล่วงแล้ว.  ในภาษาไทย ใช้คำว่า อดีต เป็นคำนาม แปลว่า สมัยก่อน เวลาที่ผ่านมาแล้ว เช่น ไทยเป็นชาติที่มีวัฒนธรรมที่โดดเด่นมาในอดีต.  อดีต ใช้เป็นคำขยายนามอื่นได้ เช่น ในคำว่า อดีตกาล (อ่านว่า อะ -ดีด-ตะ -กาน).  อดีตชาติ (อ่านว่า อะ -ดีด-ตะ -ชาด).  อดีตกาล แปลว่า เวลาในอดีต ในสมัยก่อน เช่น
ในอดีตกาล มีพระพุทธเจ้าอุบัติในโลกแล้วหลายพระองค์.

          อดีต อาจใช้หมายถึง สิ่ง เรื่องราว หรือประสบการณ์ที่เกิดขึ้นในสมัยก่อน เช่น เธออย่าไปสนใจอดีตของเขาเลย.   นอกจากนี้ ยังมีผู้ใช้คำว่า อดีต นำหน้าคำที่แสดงถึงตำแหน่งของบุคคลด้วย  เช่น   อดีตประธานาธิบดี  อดีตนายกรัฐมนตรี  อดีตอธิการบดี  หมายความว่า ในสมัยก่อนเขาเคยดำรงตำแหน่งนั้น ๆ   ไม่ได้หมายความว่า เป็นบุคคลที่ตายแล้ว  ในภาษาไทยถ้าจะใช้คำที่หมายความว่าเป็นผู้ที่เสียชีวิตแล้ว  จะใช้คำว่า ผู้ล่วงลับ หรือ ผู้ล่วงลับแล้ว เช่น นายกรัฐมนตรีผู้ล่วงลับแล้ว.

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.