อุปการะ

          อุปการะ เป็นคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตว่า อุปการ (อ่านว่า อุ -ปะ-กา-ระ) แปลว่า ความช่วยเหลือเกื้อกูล ความอุดหนุน เช่น มิตรอุปการะ หมายความถึง เพื่อนที่ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน เป็นเพื่อนแท้. ในภาษาไทยใช้เป็นคำกริยาก็ได้ หมายความว่า ช่วยเหลือ เลี้ยงดู ให้เงิน ให้อาหารเครื่องนุ่งห่มเพื่อให้ดำรงอยู่ได้ เช่น เขาเป็นคนใจบุญ ได้อุปการะเด็กกำพร้าไว้ตั้งหลายคน. ถ้าเราเคยมีอุปการะต่อกันมาแต่ชาติก่อน ชาตินี้ก็คงจะได้มาอุปการะกันอีก. ในภาษาไทยคำว่า อุปการะ มักใช้กับการช่วยเหลือเลี้ยงดูที่ไม่ใช่งานในหน้าที่ เช่น พ่อแม่กับลูกจะไม่ใช้คำว่า อุปการะ ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่เลี้ยงดูลูกหรือลูกเลี้ยงดูพ่อแม่ก็ตาม. เราใช้คำว่า อุปการะ เมื่อช่วยเหลือเลี้ยงดูเด็กกำพร้า ช่วยเหลือเกื้อกูลสถาบันหรือองค์กรต่าง ๆ.

          ร้านค้ามักใช้คำว่า ผู้มีอุปการคุณ กับลูกค้าที่ช่วยซื้อสินค้าหรือบริการของตน. คำว่า อุปการคุณ ไม่ต้องประวิสรรชนีย์ 

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย”  ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๖ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.