เดียงสา

          คำว่า เดียงสา หมายถึง รู้สึกผิดชอบตามปรกติสามัญ เนื่องจากเจริญวัยพอควรแล้ว เช่น เด็ก ๆ กว่าจะรู้เดียงสาก็ต้องเลี้ยงดูอยู่หลายปี.

           มักใช้ในความปฏิเสธ โดยจะใช้ว่า ไม่เดียงสา ไร้เดียงสา หรือ ไม่รู้เดียงสา เช่น ช่วยดูแลเด็ก ๆ ด้วยนะ ยังไม่เดียงสาทั้งนั้น. เด็กเล็ก ๆ ที่ยังไร้เดียงสาจะทำอะไรก็ดูน่ารักไปหมด.

          คำว่า เดียงสา ประกอบด้วยคำว่า เดียง กับ สา  คำว่า เดียง มาจากคำภาษาเขมรว่า ฎึง (อ่านว่า เดิง) แปลว่า รู้  ส่วนคำว่า สา เข้าใจว่าเป็นคำที่กร่อนมาจากคำว่า ภาษา  ในภาษาเขมรใช้ ฎึงภาสา (อ่านว่า เดิง-เพีย-ซา) แปลว่า รู้เรื่อง รู้ความ.

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย”  ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.