เผยแผ่

          คำว่า เผยแผ่ เป็นคำกริยา หมายถึง กระจาย หรือทำให้กระจายออกไป มีความหมายเช่นเดียวกับคำว่า เผยแพร่. แต่คำว่า เผยแผ่ เป็นคำที่โบราณาจารย์ใช้สำหรับการกระจายหรือขยายความรู้ความคิดทางด้านศาสนา เช่นการที่พระเถระนำพระพุทธศาสนาไปสั่งสอนผู้คนที่ยังไม่เคยรู้เรื่องพระศาสนาให้เข้าใจและนับถือพระพุทธศาสนา เรียกว่า นำพระพุทธศาสนาไปเผยแผ่ให้ผู้คนทราบ เข้าใจและรับนับถือ. พระสมณทูตนำพระธรรมคำสอนในพระพุทธศาสนาไปบรรยายให้ผู้คนที่นับถือศาสนาอื่นเข้าใจ และเกิดความเลื่อมใสศรัทธา ก็เรียกว่า เผยแผ่ เช่น ปัจจุบันพระสมณทูตของไทยได้ไปเผยแผ่พระพุทธธรรมในประเทศต่าง ๆ.  คำว่า เผยแผ่ บางครั้งจะใช้ควบกับคำว่า แพร่หลาย เช่น ปัจจุบันมีคนโกง คนทำชั่วมาก เพราะขาดความละอายและไม่เกรงกลัวบาป เราจึงควรเผยแผ่ความรู้ความเข้าใจเรื่องหิริโอตตัปปะ คือความละอายและความเกรงกลัวการทำชั่วทำบาปให้แพร่หลาย. พระภิกษุและครูอาจารย์ทั้งหลายควรร่วมมือกันเผยแผ่พระธรรมที่เป็นประโยชน์โดยตรงต่อการดำรงชีวิตให้แพร่หลายไปสู่ประชาชนชาวไทย

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย”  ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.