Thai language English Language
Untitled Document  ราชบัณฑิตยสถานขอเชิญชมรายการ "สายตรวจภาษา" ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง ๕ ทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์ เวลา ๑๑.๔๕-๑๑.๔๗ น. เริ่มออกอากาศวันเสาร์ที่ ๖ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๖   
ข้อมูลหน่วยงาน
ข่าวประชาสัมพันธ์
ข่าวการจัดซื้อจัดจ้าง
สรุปผลการสัมมนา ฯลฯ
ข้อมูลข่าวสารทางราชการ
คำถามที่ถามบ่อย (FAQ)
E-Book
ติดต่อเรา  
สมุดเยี่ยม  
รวมเว็บไซต์ที่น่าสนใจ  
การทับศัพท์
การถอดอักษรไทยเป็นอักษรโรมัน
การอ่านตัวเลขต่าง ๆ
การอ่านเครื่องหมาย
การอ่านคำวิสามานยนาม
เครื่องหมายวรรคตอน
การเว้นวรรค
การเขียนคำย่อ
ชื่อจังหวัด เขต อำเภอ
ชื่อทะเล
ชื่อธาตุ
ชื่อประเทศ/เมืองหลวง
ลักษณนาม
ราชาศัพท์
รับข่าวสาร ยกเลิก
รับข่าวสาร ยกเลิก
 

 
  การอ่านคำว่า “สวรรคต” โดย ศ.จำนงค์ ทองประเสริฐ
 

การอ่านคำว่า “สวรรคต”

            มีผู้สงสัยเกี่ยวกับการอ่านคำว่า “สวรรคต” (สะ-หฺวัน-คด) และได้ถามไปทางโทรศัพท์อยู่บ่อย ๆ บอกว่าได้ยินอยู่เสมอที่มีผู้อออกเสียงคำนี้ว่า “สะ-หฺวัน-นะ-คด” ทั้ง ๆ ที่ในคำนี้ไม่มีตัว น อยู่ด้วยเลย เสียง “นะ” นั้นมาจากไหน

           คำว่า “สวรรคต” มาจากคำภาษาสันสกฤตว่า “สวรฺคท” (สะ-วะ-รฺ-คะ-ทะ) หรือ “สวรฺคต” (สะ-วะ-รฺ-คะ-ตะ) แปลว่า “ไปสู่สวรรค์, ตาย” ตรงกับภาษาบาลีว่า “สคฺคคต” (สัก-คะ-คะ-ตะ)

            คำว่า “สวรรคต” พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๒๕ ได้ให้ความหมายไว้ดังนี้ “ก. ไปสู่สวรรค์, ตาย, (ใช้ในราชาศัพท์สำหรับพระเจ้าแผ่นดิน  สมเด็จพระบรมราชินีนาถ  สมเด็จพระบรมราชินี  สมเด็จพระบรมราชชนนี  สมเด็จพระยุพราช  สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช และพระบรมราชวงศ์ที่ทรงได้รับพระราชทานฉัตร ๗ ชั้น).”

            การที่มีบุคคลเป็นจำนวนมากอ่านหรือพูดคำนี้ออกมาเป็น “สะ-หวัน-นะ-คด” นั้นก็คงเพราะลิ้นพาไป โดยมิได้นึกถึงว่าคำนี้เขียนอย่างไร เพราะถ้านึกถึงการเขียนแล้ว ตามรูปคำก็น่าจะพูดหรือออกเสียงว่า “สะ-หฺวัน-ระ-คด” มากกว่า “สะ-หฺวัน-นะ-คด” ในทำนองเดียวกับที่คนทั่ว ๆ ไป มักออกเสียงคำว่า “ภรรยา” (พัน-ยา) และ “สรรเสริญ” (สัน-เสิน) ว่า “พัน-ระ-ยา” และ “สัน-ระ-เสิน” ฉะนั้น อาจเป็นเพราะคำว่า “สวรรค์” ซึ่งออกเสียงว่า “สะ-หฺวัน” นั้นเป็นแม่กน ซึ่งตามปรกติก็ต้องใช้ น สะกด จึงเป็นเหตุทำให้ออกเสียงเป็น “สะ-หฺวัน-นะ-คด” ทำนองเดียวกับคำว่า “ยมบาล” (ยม-มะ-บาน) ทั้ง ๆ ที่ไม่มีตัว พ อยู่ด้วยเลย ยังมีผู้ออกเสียงเป็น “ยม-พะ-บาน” อยู่บ่อย ๆ อย่างเพลง “ยมบาลเจ้าขา” ในสมัยหนึ่ง ก็มีผู้ร้องเป็น “ยมพะบาลเจ้าขา” แล้วก็เลยเขียนเป็น “ยมพบาล” ไปด้วย ทั้งนี้เพราะถ้าออกเสียงตามตัวว่า “ยม-มะ-บาน” ฟังแล้วไม่เพราะเท่า “ยม-พะ-บาน” คำในทำนองนี้ก็มีอยู่มากมาย เช่น “ชักเย่อ” ทั้ง ๆ ที่เขียน “ชัก-เย่อ” น่าจะอ่านเป็น “ชัก-เย่อ” หรือถ้าออกเสียงตัว ก ซึ่งเป็นตัวสะกดของ “ชัก” ก็น่าจะเป็น “ชัก-กะ-เย่อ” แต่เราก็ได้ยินมีผู้ออกเสียงเป็น “ชัก-คะ-เย่อ” อยู่เสมอ

            คำที่มักอ่านผิดและเขียนผิดกันอยู่เสมอ โดยออกเสียงเติมเข้ามา แล้วก็เขียนคำเพิ่มเข้ามาอย่างนี้ ทางนิรุกติศาสตร์ เรียกว่า “อุจจารณวิลาส” (อุด-จา-ระ-นะ-วิ-ลาด) ตรงกับภาษาอังกฤษว่า Euphony.

ผู้เขียน : .จำนงค์ ทองประเสริฐ ราชบัณฑิต สำนักศิลปกรรม
ที่มา : ภาษาไทยไขขาน. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แพร่พิทยา. ๒๕๒๘. หน้า ๒๗๙.


 
ย้อนกลับ
  หน้าหลัก     |     พจนานุกรม    |     ศัพท์บัญญัติวิชาการ    |     อักขรานุกรมภูมิศาสตร์ไทย    |     คลังความรู้    |   สิ่งพิมพ์    |     กระดานสนทนา    |     ถาม-ตอบ  
ติดต่อ ราชบัณฑิตยสถาน
สนามเสือป่า เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร ๑๐๓๐๐   โทรศัพท์ ๐ ๒๓๕๖ ๐๔๖๖-๗๐ อีเมล ripub@royin.go.th
Copy Rights © 2007 The Royal Institute, All Rights Reserved.Developed by TATSolution